17 December

عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش برچسبها: سعدی +نوشته شده در شنبه بیست و هفتم خرداد ۱۳۹۶ساعت20:56 توسط | ...

دیر آمدی ای نگار سرمست زودَت ندهیم دامن از دست بر آتش عشقَت آب تدبیر چندان که زدیم بازننشَست از روی تو سر نمیتوان تافت وز روی تو در نمیتوان بست از پیش تو راهِ رفتَنم نیست چون ماهیِ اوفتاده در شست سودای لب شکردهانان بس توبه صالحان که بشکست ای سروِ بلندِ بوستانی در پیش درختِ قامتَت پست بیچاره کسی که از تو بُبرید آسوده تنی که با تو پیوست چشمَت به کرشمه خونِ من ریخت وز قتل خطا چه غم خورد مست سعدی ز کمند خوبرویان تا جان داری نمیتوان جست ور سر ننهی در آستانش دیگر چه کنی دری دگر هست؟ _________________________________ سعدی!ز کمند خوبرو...