انسان ،موجودی زندانی نورون ها-قسمت اول: شرایط محیطی

جاشوا بل (Joshua Bell) رهبر ارکستر و یکی از ده نوازنده ی برتر ویولون در دنیا، در سال 2007، در ایستگاه مترو واشنگتن کلاه بیسبالی بر سر خود گذاشت و شروع به نواختن ویولون کرد. او نزدیک به 45 دقیقه به نواختن ویولون ادامه داد و در این مدت 32 دلار به دست آورد. او همان قطعاتی را نواخت که شب قبل در کنسرت واشنگتن نواخته بود و بلیط هر نفر حداقل 100 دلار بود. کارشناسان ارزش قطعه ای که او در مترو اجرا کرده بود را 35 میلیون دلار برآورد کرده اند.

_________________

انسان, ها به طرز غیر قابل باوری به محیط اتفاق افتادن فرآیند ها اهمیت می دهند نه خود فرآیند. ما هزینه ی زیادی را برای تابلوهای نقاشی در گالری های زیبا پرداخت میکنیم،در صورتی که اگر همان نقاشی را در گوشه ی خیابانی رها شده میدیدیم به عنوان طرحی زشت و ناموزون که تنها ارزش سطل زباله را دارد از آن یاد میکردیم. گاهی اوقات شیفته ی پوشاکی میشویم که در بهترین مغازه های شهر به فروش میرسد،در صورتی که همان پوشاک را اگر در مغازه ای در انتهای بازاری کوچک ببینیم، رایگان هم حاضر به انتخاب آن نیستیم.

همان طور که دنیل کانمن میگوید ذهن انسان ممکن است ویژگی های بسیاری داشته باشد، اما توانایی تشخیص حقیقت و قضاوت صحیح، هرگز جزو این ویژگی ها نیست.

ما هیچگاه حقایق را نمیفهمیم، ما تنها تصوری وهم آلود از وقایع را که مغزمان ساخنه است باور میکنیم.