با اهل خرابات نشاند ما را_تا غیر خرابات نداند ما را

حجّاج بنگ خورده و سر بر در نهاده، بانگ می زد که «در را مَجُنبانید تا سَرم نَیُفتد.»
پنداشته بود که سرَش از تن اش جداست و به واسطه ی در قایم است. احوال ما و خلق همچنین است. پندارند که به بدن تعلق دارند یا قایم به بدن اند.

_فیه ما فیه_مولانا