خواستم از چیز متفاوتی بنویسم.متفاوت از تمام نوشته هایم.
قلم را به دست گرفتم.چشم هایش متفاوت تر از همیشه به خاطرم آمد. پس نوشتم :
بدون اقیانوسه چشمهات،زمین سیاره ای قابل زندگی نبود.مریخ،فقط به چشم هات نیاز داشت.
مثل سرزمینِ زندگی ام،با اقیانوسه چشمهات بود که زنده شدم.