همیشه فکر میکردم به حد بی نهایتی عاشقت هستم؛
تا اینکه با هم زندگی کردیم.
آن زمان بود که فهمیدم عشق من به تو؛ حدی ندارد.
روزها میگذرد و من در کوره ی این عشق، پخته تر می شوم.
و هرچه پخته تر میشوم، عمیق تر عاشقت می شوم.
چه دنیاییست عشق به تو!
چه دنیاییست...
هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد
حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد
برچسبها: حافظ, عشق سالهای دسامبر
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 19:46  توسط |
